Meer Columns

Slechts vier jaar geleden rondde ik mijn opleiding tot vertrouwenspersoon af. En eerlijk, ik dacht op dat moment dat het werk en daarmee de expertise vooral zou bestaan uit grensoverschrijdend gedrag, meestal zonder opzet en met goede intenties. Inmiddels ben ik er wel achter dat het werk nog veel complexer is en dat er een enorm verband ligt tussen leiderschap en meldingen.

In opleidingen tot vertrouwenspersoon ligt de nadruk vaak op sociale en psychologische veiligheid. Terecht. Mijn praktijk laat zien dat meldingen verrassend vaak draaien om iets anders: structurele onduidelijkheid.

Er zijn momenten in je loopbaan waarop je ineens voelt: nu moet ík opstaan.
Niet omdat je jezelf groter wilt maken dan een ander.
Niet omdat je applaus zoekt.
Maar omdat zichtbaar zijn onderdeel is van professioneel leiderschap, juist in een vak dat vaak in stilte gebeurt.

Ken je dat stemmetje in je hoofd?
Dat stemmetje dat fluistert op de momenten dat je eigenlijk professioneel stevig wilt staan?

Deze periode zijn veel van ons bezig met het jaarverslag. We verzamelen cijfers, duiden trends en maken overzichtelijk wat er is gemeld. Belangrijk werk. Maar juist in wat níet gemeld wordt, schuilt soms de grootste betekenis.

We weten allemaal: een conflict, een escalatie of een voorval voelt vaak als iets negatiefs. Het schuurt, het doet pijn, het maakt mensen onzeker. Wat als juist dat moment een kans is, een kans om de relatie te verbeteren?